27 Eylül 2010 Pazartesi

Açıkhavada Şebnem Ferah keyfi


Cuma gecesi ani bir karar verip, cumartesi gecesi Açıkhavada Şebnem Ferah'ın akustik konserine gittik. Birşey söylemeye gerek yok aslında, muhteşemmmmmm bir konserdi, o kadar özlemişim ki Şebo'yu sahnede izlemeyi, resmen doyamadım.

Benim için konserin bir önemi de 6 yaşındaki yeğenimin ilk konser deneyimi olmasıydı :)) kendisi sıkı bir Şebnem Ferah hayranıdır, birçok şarkıya bağırarak ve kafa sallayarak eşlik etmesi gerçekten görülmeye değerdi, itiraf ediyorum konserin bir kısmında Şebnem'i bırakıp yeğenimi izledim :)) saat 11 gibi uykusu geldiği halde konser bitmeden gitmeyi reddetti,sonuna kadar babasının kucağında yarı uyur vaziyette konseri seyretti, ama gecenin en can alıcı anı annesine dönüp "bu kadar bağırmaya Şebnem'in sesi kısılmıyor mu anne?" diye sormasıydı sanırım :))) Yeğenimin aldığı keyfi gördükten sonra kesin karar verdim, 2. favorisi olan Emre Aydın konserine gitme vakti gelmiş artık, son olarak da çok istediği Fenerbahçe maçına gideceğiz beraber inşallah :))


Konser Fırtına ile başladı, Çakıl Taşları, Sigara, Eski, Vazgeçtim Dünyadan, Can Kırıkları gibi eski yeni birçok muhteşem şarkı ile devam etti, son şarkı olarak da benim en favorim olan Bu Aşk Fazla Sana'yı söylemesi benim için mükemmel olmasına yetti gecenin :))) Normalde kullandığı dekordan daha farklı birkaç unsur vardı, akustik olmasının etkisiyle neredeyse orkestranın tamamı oturarak, sakin bir görünüm içindeydi, tepeden sallanan avizeler ve de kocaman bir koltuk vardı sahnede Şebnem için, ayrıca bana sorarsanız çokkk da güzel olmuştu kıyafeti saçı makyajı. Konser boyunca hiç ara vermedi, sıcaklayınca saçlarını öylesine bir toka ile topladı ve bütün samimiyeti ile devam etti. Şarkıları söylerken ve çalarken kendisinin ve orkestrasının keyif aldığı o kadar belliydi ki sanırım o enerji herkesi etkiledi. Harbiye Açık Hava da merdivenler dahil oturacak yer yoktu ve herkes istisnasız bütün şarkılara eşlik ediyordu, Şebnem sustuğunda seyirciden çıkan ses o kadar güzeldi ki birkaç kez benim bile tüylerim diken diken oldu, bir sanatçı için ne kadar güzel bir an olduğunu düşündürdü bana.

Bir ara demokratikleşme ile ilgili söyledikleriyle kendi rengini de belli etti ve bir kere daha kendisine hayran olmamı sağladı, çünkü herkesi korku ile bastırmaya çalıştıkları böyle bir dönemde duruşunu belli eden insanlara bayılıyorum.


Her neyse sonuçta benim için unutulmaz gecelerden birisi oldu cumartesi gecesi, hatta dünden beri de devamlı Şebo şarkıları dinliyorum, sanırım yakınlarda bir konseri daha olup olmadığını kovalayacağım :)))

23 Eylül 2010 Perşembe

Koşan tırtıl


Canım arkadaşım Kübra yeni doğan bebeklere hediye yapmak gibi bir yan iş oluşturmuştu kafasında bir süredir. İlk siparişi de benden olmuştu, en yeni bebişimize çok şeker bir sepet hazırlamıştı, gördüğüm en tatlı sepetlerden birinin içine el emeği örülmüş patikler ve badem şekerleri :)) nasıl da güzeldiler, nasıl da beğenildiler :))

Neyse bizim kız kendini baya bi kaptırdı, işleri de büyüttü :)) bakmak isterseniz http://kosantirtil.blogspot.com/ adresinden kendisinin ürünlerine ulaşabilirsiniz. Şimdilik fazla bir ürün gözükmüyor çünkü bizimki henüz resimlerini çekemedi ama siz takipte kalın, pişman olmayacaksınız :))

13 Eylül 2010 Pazartesi

Sunday Bloody Sunday



Açıkcası referandum da "Hayır" çıkması çok da beklediğim bir sonuç değildi ama işte hala içimizde bir umut vardı, belki Türk milleti bu sefer akp-chp kavgası olarak düşünmez bu durumu ve sağduyusuna güvenerek oy kullanır diye, malesef olmadı, gene olmadı, olamadı.
12 Eylül anayasasını değiştirecez sloganı ile yola çıkıldı ama artık elimizde olan birçok özgürlüğü de kendi elimizle vermemizden kaynaklı olarak daha baskıcı bir anayasaya sahip olduk, buyrun hayrını görün dediler, biz de göreceğiz.
Tatillerini yarıda kesmeyip oy kullanmaya gelmeyen insanlar oldu, ama açıkcası ana muhalefet lideri ve oğlu bile oy kullanmadıktan sonra tatildekilere edecek lafım kalmadı, demek ki insanlar lafta konuştukları kadar aldırış etmiyorlar ülkenin geleceğinin karanlık olmasına.
Dün gece Türkiye-Amerika maçı sonrasında yapılan madalya töreninde ülkenin cumhurbaşkanı ve başbakanı yuhalandı, açıkcası sinirime birazcık iyi geldi desem yalan olmaz, ama malesef bu yuhalanma ve ıslıklanmaya aldırmayacak kadar pişkin oldukları için hiç dert ettiklerini sanmam, gene biz çalar biz dinleriz durumumuz var yani.
Önümüzdeki günlerin neler getireceğini göreceğiz ama malesef bir kere daha belli oldu ki halkımız cehaletinin sonuçlarına katlanmak zorunda kalacak

9 Ağustos 2010 Pazartesi

SESİMİ ÖPMEYE ÇALIŞIYORDU OĞLUM

SESİMİ ÖPMEYE ÇALIŞIYORDU OĞLUM 

Siz hiç sevdiklerinize koşarken cama çarptınız mı?  Silivri’dekiler, ayda üç kez çarpıyor. 

Ben ayda üç kez çarpıyorum.  Bir ayın üç haftasında kapalı görüş, birhaftasında açık görüş var.  Kapalı görüş şöyle:  Duvarın üç karışa dört karışlık bölümüne cam yerleştirmişler. Etrafını da demirle çerçevelemişler. Camın iki tarafına birer telefon ahizesi koymuşlar.  Görüş günü cama koşuyorsunuz. Karşıya ses geçmediği için ilk karşılaşmada elleri havaya kaldırıp sevincinizi ifade ediyorsunuz.  Elinizi sevdiğinizin kollarına uzatır gibi ahizeye uzanıyorsunuz. Ve sesini duyuyorsunuz. Elbet söylemeye gerek yok; ses kaydediliyor. Yönetim bunu size verdiği iç kurallar listesinde açıkça duyuruyor.

Kızım her şeyi sağlıklı algılıyor; beklediğimden sağduyulu hareket ediyor. Çok şükür!..  Oğlum 2 yaşına girdikten sonra geçen mayıstan beri karşısındaki benle, telefondaki beni birleştirdi. Önceleri camın kıyısında pencere açma kolu arıyor, bulamayınca sinirleniyordu. Artık burada görüşmenin böyle olduğunu kabul etti.  Haziran görüşlerinden birinde bütün sevimliliği üzerindeydi. Telefonu kulağına götürdüğünde annesinden öğrendiğim şeyleri sıralamaya başladım:  “Topu çok mu severmiş benim oğlum... Çimlerde yuvarlanmaya bayılır mıymış benim oğlum...”  Sesimi dinlerken ahizeyi bir buket gibi tuttu, bana baktı...  Konuşmaya devam ediyordum.  Ağzını sonuna kadar açtı, telefona yöneldi.  Sesimi öpmeye çalışıyordu!  Burun direği sızlamasının çok tarifi yapılabilir; biri de bu olsun.

Ataol Behramoğlu 12 Eylül döneminde hapis yatan şairimiz, yazarımız. “50 yıldan 100 şiirine” yer verdiği Beyaz, İpek Gibi Yağdı Kar kitabında, Maltepe Askeri Cezaevi’nde yazdığı şiirler de var. İşte biri:  “Çocuğumla demir parmaklık konuldu aramıza/ İki buçuk yaşındaki çocuğumla/ Ulaşmak istedi bana çocuğum/ Kafese çarpan bir kuş duygusuyla/ Çocuğumla tel örgüler konuldu aramıza/ Kalın tel örgüler iki sıra/ ‘Saklanma baba’ dedi çocuğum/ Sitemle. Çırpınan bir bakışla/. Çocuğumla bir uçurum konuldu aramıza/ Sevinci nefretten kesin çizgilerle ayıran uçurum/ ve ben aptal gibi-hâlâ/ ‘Bu denli kötü olunamaz’ diye düşünüyorum...”  Behramoğlu’nun 1982’de yazdığı bu şiirden 28 yıl sonra Silivri...  Tel örgülerin yerini cam kırıkları aldı!  Onlar hiç değilse seslerini doğrudan ulaştırıyormuş. Biz ise telle...  Tel örgüden beter bir telefon teliyle!  Biri ötekine tercih edilir gibi değil... 

Bir kişiyi tutukladığınızda aslında bir aileyi tutuklamış oluyorsunuz. Ve sevenlerini...  Ben şanslı olanlardanım, ailem Ankara’dan haftada bir gelebiliyor.  Anadolu’nun değişik kentlerinden buraya getirilen, ailesiyle çok daha seyrek görüşebilenler var.  Çağdaş hukuk, 100 kişiden 99’unun suç işlediği kesin ama masum olan bulunamıyorsa, o masumu korumak için 100 kişinin hiçbirini tutuklamamalısınız, ceza vermemelisiniz diyor...  Bugünkü AKP hukukunda ise tam tersi!  Atın içeriye, suçlu olup olmadığı yıllar sonra belli olur diyor...  Birazcık vicdanınız varsa...  Bu adalet yalanına...  Bu demokrasi kalpazanlığına...  Bu hukuk arama işkencesine...  Bu vicdansızlığa...  Hayır deyin! 

Mustafa BALBAY 5 Ağustos 2010 Cumhuriyet Gazetesi

29 Temmuz 2010 Perşembe

Hayaller ve Gerçekler


2 gün önce şirkette canımı çok sıkan bir olay oldu, evet benim de hatam vardı ama verilen tepkinin tarzı hiç hoş değildi. Kendisini şirketin Genel Müdür'ü zanneden bir birim müdürü - ki karşılıklı olarak sevmeyiz birbirimizi- çok kaba tepkiler verdi. sonuçta olay ne olursa olsun karşındaki bir kadın olduğu sürece öncelikle kullandığın cümlelere dikkat etmek zorundasın, müdür olmak demek altında çalışan insanları aşşağılamak ya da ezmek hakkını vermez sana.

İşe başladığı günden beri bir burnu büyüklük hakim kendisinde, özellikle de kadınlara tahammül edemeyen bir havaya sahip. Herhangi bir ortamda herkesi dinlerken yüzüne bakan, sorduklarına cevap veren adam ben konuşmaya başlayınca kafasını diğer tarafa çeviriyor, ben bana özel bi durum zannediyordum ama birkaç arkadaştan da buna benzer sözler duyunca çok da şaşırmadım açıkcası.

Herneyse tam böyle bir konuda sinirlenmişken hiç beklemediğim şekilde bir iş teklifi aldım, üstelik ilerde yaşamayı düşünebileceğim tek yer olduğuna inandığım İzmir'de :))) bir arkadaşımla konuşurken şaka ile başlayıp ciddiye dönen bir teklif oldu bu ve de anında beni hayallere sürükleyip yüzümü güldürmeye yetti :) hatta arkadaşım o kadar ciddiye aldı ki bu teklifi, İstanbul'da olup da gitmek istediğim bi konser olduğunda biletimi bile kendisi almayı teklif etti, yeter ki bu beni İzmir'e gitmekten vazgeçirmesindi :))

Hafta sonu gibi arkadaşımla buluşup işin detaylarını konuşacağım, şu an için bana artısı çok daha fazla gibi görünüyor ama detayları tam almadan havaya giremiyorum. Kimbilir belki de İzmir'li olurum artık :)) Kuzum dediğin gibi hayallerim gerçek mi oluyor ne :)

SBM Girls



Canımcım Kübracığımın blog undan özenerek yazmaya karar verdim bu post u aslında :))

Bugün öğle yemeği için yer düşünüyorduk kendimize 4 kafadar, biraz kokoş olmamızın da etkisiyle Kanyon'a gidelim dedik ama sonra kızlar yarın Kanyon'da organik pazar olduğunu ve ona uğramak istediklerini söyleyince ben de sanayi mahallesindeki güzide bir restoran a gitmeye boyun eğdim :) organik pazarla işim olmaz ama naparsın arkadaşlar için boynum kıldan ince tabi :)))

Biz gayet kokoş olarak sanayi mahallesinde baya bir ilgi çekince Sıla SATC kızlarına benzetti bizi, pek bir güldük, özellikle kocaman siyah bir arabanın yola girmeye çalışırken az kalsın bizi ezmesi bizim de buna çığlıklarla karşılık vermemiz görülmeye değerdi :))))

Bir an düşündüm hepimizi bir karaktere benzetmeye çalışsak nasıl olurdu acaba diye :)) Mesela Pınar kesin Charlotte olurdu, zira kendisi her zaman çok şıktır, çok bakımlıdır ve de arkadaşım diye demiyorum her işte mükemmeldir, yapamadağı şey yok gibi kızın :)))))

Kübra Carrie olurdu sanırım, yazı yeteneği vardır, esprilidir yeri geldi mi romantik yeri geldi mi mantıklı davranmakta üstüne yoktur ve de aşık olduğu adamla evlenmek için uzun zaman hayal kurmuş, sonunda da buna kavuşmuş, şimdi çok güzel bir evliliği çok da şeker bir oğlu var :))

Sıla'ya gelinceeee :) Sanırım Sıla da Miranda olurdu, Sıla biraz işkoliktir :) hatta eskiden daha fazlaymış ama bebişinden sonra biraz daha rahat :) Sıla mantıklıdır, ciddidir, işini ölçer biçer de hareket eder ama yeri geldi mi de hiç beklemeyeceğiniz esprililerle sizi hayretlere düşürür :))

Kala kala ben kaldım, bana da kala kala Samantha kaldı sanırım :) kesinlikle onun gibiyim diye bir iddiam yok zaten olamaz da :)) ama şöyle düşünelim bu yukarda saydığım üçlü evli barklı yıllardır stabil hayatları ve ilişkileri olan insanlar, bense biraz daha nerde akşam orda sabah modelindeyim :) evlilik, ciddi ilişki falan çooookkkk uzak geliyor bana ama her gece de ayrı bir adamla ayrı bir mekanda takılmıyorum :))

Ben öylesine bir yorum yaptım kızlarla geçirilen güzel bir öğle yemeği sonrasında, umarım siz de onlar da okurken keyif alırlar yazdıklarımdan :))

6 Temmuz 2010 Salı

Gelinlik

Canım kuzenimin 19 haziran da düğünü olacaktı ama nişanlısı düğüne 1 ay kala vazgeçti, ev, gelinlik, otel, balayı, vs herşey hazırdı. Sonrası belli tabi şaşkınlık, üzüntü, kızgınlık. Teyzem kuzenimden daha fazla üzüldü bile diyebiliriz :)

Herneyse bu olayın sonucunda kuzenimin nişanlısının 34 beden gelinliği elimizde kaldı :)) yani elimizde hiç giyilmemiş ve giyilmeyecek olan 34 beden bir gelinlik var, gelinimiz istiyor diye uzunca bir kuyruk yaptırılmıştı :) çevrenizde gelinlik arayan, yaptırmayı düşünen falan varsa haberiniz olsun, derdimiz paraya dönmesi değil kesinlikle, sadece gelinliği her gördüğünde üzülmesini istemiyorum canım kuzenimin :)) en kısa zamanda resimlerini de çekip koymayı düşünüyorum blog a :)

İsteyen olursa heber verirsiniz, üzerinde konuşuruz :))